برنج محلی| برنج محلی ارزان استان گیلان

برنج محلی|  یکی از بهترین‌های خانواده برنج ایرانی را بیشتر بشناسیم

برنج محلی یکی از ارزان ترین واصیل ترین گونه‌های برنج ایرانی است که در گیلان، مازندران و گلستان کشت می‌شود.

دانه‌های این برنج ایرانی کشیده و لاغر با رنگ کرم استخوانی و جنس گچی و سختی که دارند به سادگی قابل تشخیص هستند.

این برنج ایرانی بعد از پخت خیلی خوب قد می‌کشد و همچنین از عطر و طعم بی نظیری برخوردار است.

به دلیل همین ویژگی‌هاست که اساسا جایگاه و منزلت ویژه ای در سفره‌های ایرانی پیدا کرده است.

برنج محلی بسیار سبک و خوش هضم است و بعد از میل کردن به هیچ عنوان احساس سنگینی نخواهید داشت.

از ویژگی های بارز این برنج این است که بعد از پخت تا چندین ساعت نرم می ماند.

این برنج ایرانی صاحب ام، به طور کلی به دسته اساسی تقسیم بندی می شود که عبارتند از؛ دم سیاه، دم زرد و دم قرمز

انواع برنج محلی

برنج محلی دم سیاه، شناخته شده ترین نوع این برنج باکیفیت و مجلسی است.

اما نوع دم زرد و دم قرمز آن در حال حاضر به دلیل بهره برداری کمی که دارد، نسبت به نوع دم سیاه آن کم تر کشت می شوند.

تاریخچه برنج محلی

می گویند که برنج محلی در زمان حکومت ناصرالدین شاه به کشور وارد شده است.

در آن زمان میرزا آقا خان نوری، صادرات کشور را برعهده داشته و تخم چغندر و برنج را از آسیای شرقی به ایران می‌آورد.

اما روایت دیگری نیز وجود دارد که می‌گوید؛این برنج از هندوستان وارد ایران شده است.

نام برنج محلی از لقب میرزاآقاخان نوری گرفته شده و در ابتدا برنج صدر اعظمی نامیده می‌شده است.

اما بعدها و به مروز زمان، نام این برنج به اختصار برنج محلی شد.

ویژگی‌های ظاهری برنج محلی

انواع برنج های محلی طول زیاد و عرض کم، ظاهری کشیده و رنگی استخوانی دارند.

مشخصه دیگ آن‌ها، جنس گچی و تقریبا سفت و سخت‌شان است که با عطر، طعم و خاصیت پخت بسیارعالی همراه است.

خوش پخت بودن، سبک بودن و نرم شدن بعد از پخت به علاوه قد کشیدن و ری بالا، از دیگر ویژگی‌های این برنج ایرانی است.

ضمن این‌که این برنج بسیار خوش هضم است و بعد از خوردن آن به هیچ عنوان احساس سنگینی نخواهید داشت.

ضمنا این برنج ایرانی پس از گذشت یک یا دو روز پس از پختن، عطر و مزه خوب خود را حفظ کرده و همچنین نرم باقی می‌ماند.

میزان پروتئین موجود در دانه ی برنج های محلی ۸% است که در مقایسه با سایر برنج ها بالاتر است.

طول دانه ی خام این برنج ایرانی ۷ میلی متر است که پس از پخت به ۱۳ میلی متر می رسد.

موارد مصرف برنج محلی

ظاهر و طعم بی نظیربرنج محلی ارزان قیمت موجب شده تا لقب برنج رستورانی به آن بدهند و در رستوران‌ها و میهمانی‌ها استفاده شود.

علاوه بر آن، از نوع نیم دانه و شکسته این برنج برای طبخ شیر برنج و شله زرد استفاده می شود.

همینطور به دلیل طعم به یادماندنی‌اش مواد غذایی پخته شده را بسیار خوش طعم می کند و به اصطلاح لعاب زیادی دارد.

از آرد این نوع برنج هم برای پخت انواع حلوا و فرنی و انواع نان برنجی و شیرینی های سنتی استفاده می شود.

بهترین روش پخت این برنج این است که قبل از پخت 2 تا 3 ساعت در آب و تمک خیسانده شود .

درباره کشت و زمان برداشت برنج محلی

برنج ایرانی محلی در شرایط مناسب ۲۴۰۰ کیلوگرم در هکتار محصول می‌دهد و دوره رشد آن ۱۳۰ روز است.

برنج خوش پخت محلی از جمله برنج هایی است که فقط در کشت اول برداشت می‌شود که زمان آن اواخر تیرماه است.

نکته مهم برای نگهداری برنج محلی

این برنج ایرانی را در جایی به دور از جریان باد نگه داری کنید زیرا نسبت به باد بسیار حساس است.

این برنج در اثر جریان باد می شکند و به برنج نیم دانه تبدیل می شود.